Z tego co mówił Rafał z Samantką jest w miarę dobrze. Ma katarek. Gardełko tylko troszkę czerwona- na skutek podrażnienia od kataru. Dostała inny aerozol do noska (Immuwash, 2x dziennie). Jeśli do piątku nie zacznie kaszleć, to mamy z Nią już nie przychodzić, a lekarstwa jak zawsze- dawać dokąd będzie katarek. Oby na 19 października była zdrowa- na szczepienie.

I teraz, kiedy Sami ma katarek, wygląda na to, że w domu tylko ja jestem zdrowa (Raf- chory, Teściowa- przeziębiona, Sami- też). A to podobno ja jestem najdelikatniejsza! Ja się ruszam na świeżym powietrzu, dotleniam i wzmacniam sobie odporność!

Bardzo ucieszyło mnie to, że Sami się poprawia i szybko wraca do zdrowia. Bactrim mam Jej podawać do poniedziałku, a Calcium i Euphorbium dokąd nie ustąpi Jej katarek- i oczywiście trzeba go jak najczęściej odciągać. Jeśli w sobotę (pojutrze) będzie ładna pogoda, możemy iść na spacer.

Na całe szczęście Sami póki co nic poważnego nie jest. Pani Doktor powiedziała, że ma zapalenie gardła i że bardzo dobrze, że dawałam Jej syrop i że zaczęłam podawać Euphorbin. Mam to kontynuować. Dostałam jeszcze receptę na Bactrim (syrop), a w czwartek mamy przyjść do kontroli. Pediatra powiedziała, że przy tak zmiennej pogodzie jaką mamy ostatnio (raz zimno, raz wręcz gorąco) nie trudno o przeziębienie, a wręcz o chorobę. Lekarka powiedziała mi również, że ma już 2 razy więcej chorych pacjentów niż rok temu o tej porze i że grypa szaleje już na całego. Czyli niestety o tych zachorowaniach i grypie potwierdziła mi tylko to, co słyszałam w wiadomościach. Mam nadzieję, że Niuni nic więcej się z tego nie rozwinie!

——————————————-

Leki:

Sanosvit Calcium: 3x 1 łyżka (5ml)

Bactrim: 2x 3,5ml

Euphorbium: kilka razy dziennie do każdej dziurki w nosku

Na przyjęciu też była bardzo grzeczna. Siedziała w wózku albo na kolanach albo sobie tuptała- raz ze mną, raz z Rafałem. Byłą bardzo grzeczniutka. Nie było z Nią najmniejszych problemów.

Ciotkom, Wujkom i kuzynostwu Rafała- wszystkim się podoba. Wiele osób chciało Ją brać na ręce, ale wówczas Sami poważniała i wyciągała rączki do mnie i do Rafała ( w zależności od tego, które z Nas było bliżej).

Sami ma nawet pamiątkowe zdjęcie, na rękach Pana Młodego. Łukaszowi bardzo się Niunia spodobała. Było to widać- bo chciał Ją nosić, prowadzić za rączkę, a Samantka nie chciała. Była bardo uważna, bacznie się każdemu przyglądała i zwracała baczną uwagę czy przypadkiem ktoś obcy nie chce Jej wziąć za rączkę.

Bardzo posmakowało Jej jedno z ciast. Zjadła w sumie 1,5 kawałka. Kiedy zaczęła już być zmęczona, ok 21:30, zaczęliśmy się zbierać do domu. Przywiózł Nas Zbyszek Magdziarz. Z wesela poszliśmy o 22-ej, a w domu byliśmy 45 min później Tylko Raf miał jeszcze mieszane uczucia do powrotu bo Mu się podobało- my z Niunią się wybawiłyśmy w sam raz. Ja już też byłam zmęczona, a wesele jest od tego, żeby się dobrze bawić, a nie męczyć. A  na przyszły rok zapowiadają się już następne śluby…

Uwielbia też kąpiel i chlapanie w wannie, co w końcu postanowiliśmy z Rafałem uwiecznić aparatem. Co wieczór jesteśmy tak pochłonięci cieszeniem się z radości Samantki, że kompletnie nie myśleliśmy o aparacie. Ale dzisiaj się udało. Sfotografowaliśmy Sami w wannie- udało się uchwycić Jej radość, co nie było trudne. Ona co wieczór się cieszy już od momentu ścielenia łóżka, po którym ma czas wygłupiania się z Nami, łaskotek, a później kąpieli. Och jak Ona uwielbia się kąpać, siedzieć sobie w wanience i chlapać wodą- a jak się złości, gdy Tata wyciąga Ją z wanienki (bo zawsze Rafał Ją wyciąga, chyba że w ogóle nie uczestniczy w kąpieli, to wówczas ja to robię). Miło patrzeć jak Sami się cieszy z tego chlapania- i co że z tego, że My też jesteśmy mokrzy? Najważniejsze, że wszyscy Troje się wtedy dobrze bawimy!

Tyle radości ile Ona Nam daje, to nikt i nic wcześniej Nam nie dało. Nawet Rafał to stwierdził- co mnie zaskoczyło, bo nie wiedziałam, że Mężczyźni też tak mogą odbierać ojcostwo.

Chociaż….z drugie strony…. Jak Rafał czasami bawi się z Niunią, to widać jak go to pochłania- całkowicie i uśmiecha się wówczas prawie tak słodko, jak Sami. Jednak Jej radości nic nie jest w stanie przebić- ma rozbrajający śmiech i cieszy się całą sobą- ustami, oczkami, rączkami- całym ciałkiem. To niesamowite. Kiedy Ona się z czegoś cieszy, nie sposób nie cieszyć się razem z Nią!

Dzisiaj byliśmy w centrum handlowym. Sami uwielbia ruchome schody, windy- co widać na załączonych poniżej fotkach- kilka razy z Nią pojechałam winda. Niestety Jej i tak było mało i rozpacz była straszna kiedy Ją zabrałam i powiedziałam, że już koniec tej jazdy.

Nawet po takich prostych czynnościach jak jazda winda, czy ruchomymi schodami, widać jak Córcia Nam się zmienia- jeszcze nie tak dawno temu schodziła po schodach, w windzie tuptała dookoła niej, a teraz już nie- stoi i podziwi widoczki Na schodach przeurocze jest to, że jak zbliża się już do końca, wysoko unosi nóżkę i czeka kiedy będzie musiała zrobić pierwszy krok i zejść ze schodów- to jest przeurocze! I nie wraca na te same schody jak chce wyjechać do góry- już nie! Teraz idzie na schody, które jadą do góry!

Niunia chodziła po domu i tak szukała co tu zmajstrować, szukała i szukała  i w końcu wieczorkiem wyszukała- kiedy Nas nie było w pokoju (dosłownie momencik) wlazła na biurko i cała pochlapała się herbatą Rafała. Kiedy weszłam do pokoju, siedziała na biurku miedzy komputerami, a w rączkach trzymała kubek z herbatą Taty i próbowała pić. W sumie trochę się napiła- ale więcej rozlała. Aż Jej się rączki trzęsły- kubek jest ciężki i prawie do pełna był napełniony herbatą…jeszcze trochę za ciężki dla Sami.

Od momentu pojawienia się Jej w domu, zrobiliśmy wszyscy w Trójkę ogromne postępy we wzajemnej komunikacji (zwłaszcza Niunia). Stopniowo rozumiałam niektóre rodzaje Jej płaczu (a raczej marudzenia, bo Sami prawie wcale nie płacze), a z czasem Sami się co raz bardziej rozwija, nabiera nowych umiejętności i w chwili obecnej daje bardzo wyraźne sygnały czego chce (umie pokazać niemal wszystko i niektóre zachcianki potrafi nazwać). Np. gdy jest głodna, podchodzi do Taty i wyciąga rączki, że chce na kolana (gdy Tata nie reaguje, ciągnie go za rękę, a następnym etapem jest wdrapywanie się samej na kolana), na kolanach obraca się przodem do świata i po chwili słychać: “Am! Am!” Idzie wówczas do Rafała zapewne dlatego, że On robi za krzesełko do karmienia, którego nie mamy. Słodkie to jest. W sumie Niunia wypracowała sobie nie głupi sposób na informowanie o tym, że ma ochotę coś zjeść

Dzisiaj, z racji nie najlepszej pogody (pochmurnie, a nawet deszczowo, 13 stopni Celsjusza) nie pojechaliśmy na żaden rodzinny spacer. Byliśmy w centrum handlowym Bonarka City Center. Tak się złożyło, że kupiliśmy Niuni prezent z okazji 18 miesięczniczy Śpiworek do spania. W domu ostatnio jest BARDZO zimno, do tego Sami się odkrywa, a przykryć to już się nie przykryje. Przez 3 noce z rzędu budziła się Nam między 4-5 nad ranem, z zimna i nawet pod Naszą kołdrą ciężko Ją było zagrzać. Tak dłużej być nie może! Kupiliśmy śpiworek- z niego się już nie odkryje! Ciekawe tylko, czy będzie chciała w nim spać…

Sami bardzo lubi spacerować. Teraz, gdy cały tydzień siedziała w domu (najpierw gorączkowała Ona, później Tatuś, a Mama, czyli ja, na końcu) bardzo wyraźnie było to widać. Za wszelką cenę chciała wyjść z pokoju pod koniec tyg. A gdy Ją puszczaliśmy to nie chodziła sobie po mieszkaniu- od razu szła do wózka, próbując do niego wyjść. Gdy nie mogła sobie z tym poradzić (jest jeszcze za mała), szła pod drzwi wejściowe i próbowała je otworzyć. Było mi Jej żal…wczoraj już się pozbierałam i z Nią wyszłam (mimo, że nie czułam się jeszcze najlepiej). Jejku, jak Córcia się ucieszyła- jak tylko wyszłam z Nią z mieszkania zaczęła się śmiać i na spacerze też co chwilę się śmiała. Aż byłam zaskoczona. Nawet o tuptaniu zapomniała- sama Jej zaproponowałam (zapytałam czy chce). Wówczas wyciągnęła radośnie rączki. Wróciłyśmy na Jej 2-gie śniadanie i drzemkę. Szybko i na długo zasnęła. Widać, że Jej tego brakowało (spaceru). Po drzemce od razu była inna- spacerek poprawił Jej humor. Była weselsza, mniej marudna niż ostatnio i na długo sama sobą się zajęła (bawiła się zabawkami).

Uzgodniliśmy z Rafałem, że dzisiaj pójdziemy do kontroli. Co prawda Sami nie dostała żadnej wysypki, ale nie wiemy co robić… No i skąd taka wysoka gorączka z piątku na sobotę?? Oczywiście poszłam z Córcią sama, bo mój mąż nie wstał z łóżka. Byłam trochę o to zła, ale co poradzę na to, że On taki jest??

U Pani Doktor wszystko poszło dobrze. Oczywiście Sami nie ma żadnej ospy, odry ani innego tego typu draństwa. Pediatra długo badała Samantkę- osłuchowo, gardło, uszy, dziąsła. Samantka jest zdrowa. Ropa- z uszu ustąpiła całkowicie, z dziąsełka praktycznie też- jest tylko niewielki, ropny punkcik między 3-ką, a 4-ką, czyli tam gdzie ta ropa się zaczęła.

Kiedy zapytałam, czemu Samantka tak gorączkowa- Pani Doktor powiedziała, że nie wie, że teraz są tak zmutowane wirusy, zwłaszcza w tym roku, przez pogodę, że nie raz ciężko Jej określić co dziecku jest. Bywa tak , że przychodzą do Niej rodzice z dziećmi, które mają objawy dwóch wzajemnie wykluczających się chorób. Powiedziałam o tym, że mój mąż,a na końcu ja, wszyscy mieliśmy taką wysoką gorączkę po 2-3 dni. Wówczas Pani Doktor stwierdziła, że musieliśmy mieć tzw. trzydniówkę, która polega na bardzo wysokiej gorączce, a później przechodzi.

Najważniejsze, że Samantka jest już zdrowa, dobrze się czuje i znowu się uśmiecha od uszka do uszka! Szkoda, że przepadł Nam termin szczepienia, bo na następne musimy czekać teraz 1,5 miesiąca.